donderdag 31 januari 2013

JA, het mag eens wat tegenvallen, na zoveel geluk !

 

2013 was goed ingezet!! Een super nieuwjaar, verschillende doorbraken in mijn werk, goede vrienden, leuk land, toffe feestjes, vele etentjes, avontuurlijke tochten door de broesse, leuke toekomstplannen (parapounting, Thomas, Laura, Liesbeth en Tom op bezoek, Reis naar Uganda,…), goed weer,…. Je zou voor minder een lach op je gezicht hebben PLAKKEN.

Maar na zoveel zonneschijn komt er bij mij altijd wel een kleine donderwolk opzetten…. Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen pessimist ( jaja, jullie weten dat natuurlijk), maar op zo’n regelmatige tijdstippen kan ALLES tegenvallen…en dan heb ik weer één van mijn ‘PECHWEKEN’! Dan is het oppassen geblazen!! Mijn beschermengelen zijn dan een weekje op vakantie, …maar ach ….ze hebben het ook zo druk met mij  ;-)!

Het begint meestal met een heleboel verstrooidheid en een ambitieus plan.

VRIJDAG: Met het slechte been uit bed, misselijk, sleutels vergeten en werkafspraak in Boukoumbé (een uur rijden!) gaat niet door wegens dat de molen KAPOT is.

ZATERDAG: Vroeg vertrokken naar John in Manta (*lees eerder blogbericht ‘a legendary weekend’). Zo’n 75 km van Nati, enkel te bereiken door die verdomde rode zand-en kiezelwegen.
Onderweg neem ik regelmatige wel een vrouwtje mee die naar de markt moet in het volgende dorp. Altijd leuk, want je leert weer heel wat nieuwe verhalen kennen. Op zo’n 10 km van Manta neem ik er weer eentje mee…. Het is markt in Manta. We rijden voorzichtig verder want de wegen zijn erg zanderig. Alles gaat goed voor de volgende 9.5 km….maar in die laatste halve km schuif ik er van onderuit. URGH!! Ik zag mijn moto heen en weer slingeren en wist dat een crash vlug zou volgen. GELUKKIG zijn we erg goed geland en gingen we niet ste nel. Enkel mijn knie heeft een grote wonden (van die duizenden kiezelsteentjes) en was fel aan het bloeden. Even afspoelen, een sjaal er rond om het bloeden te stoppen, eventjes de voodoo goden bedanken voor hun bescherming (het vrouwtje was zo schattig.... ze ging die avond een kip offeren voor onze bescherming (sorry meneer kip)) en doorgereden naar John.  

Aangekomen bij John volgende de éné pech na de andere…. Waar we niet anders konden op reageren dan er eens goed mee te lachen, (je kent dat wel, schaterlachen omdat  je te veel pijn en pech hebt, of ben ik gewoon "de vreemde" die dat doet) :

1.       Geen water en een wonden die verschoond moet worden….hup naar de waterput!

2.       Mijn (enige paar) slippers gaan kapot bij het overstappen van een riviertje.

3.       John valt van een rots

4.       Ik stap in een doorn.

5.       John’s slipper gaat kapot.

6.       Terugrijden met elk één slipper, tak komt iets te dicht bij mijn voet en snijdt mijn kleine teen… “ John, I have some good and bad news. My knee doesn’t hurt anymore!! …. Because my little toe is now hurting like hell! “

7.       Thuis in Manta, alle lampen doven uit (jaja, geen elektriciteit natuurlijk) en ik stap bijna op een muis ('Charlie').

8.       Mijn zak schuurt open met alle verse groenten in.

9.       John verbrandt zich aan een hete pan…

10.   Naar de WC, lees een gat in de grond, met een kapote KNIE, niet gemakkelijk
ENZOVOORT enzovoort…

Het was ons dagje niet,.....ACH JA! Volgende keer BETER!

Gewoon even verdwalen
Brug naar Manta
 
De volgende dag moest ik terug rijden naar Nati…. Had er niet veel zin in, maar ging het rustig aan doen. Achteraf was het nog een zeer leuke trip geworden. Eerst een vriend tegengekomen, waarmee ik nieuwe ‘lokale’ drankjes ben gaan proeven. En even later, een liftende student kunnen meenemen, die gelukkig graag wou rijden op mijn brommer :-D ! OEF! Dan kon ik gewoon achterop de brommer genieten van het uitzicht en van zijn verhalen.


Manta

Manta


De sterrenhemel mag er wezen!!!


Eind goed, al goed...met parmezaanse KAAS, muziek (met een OPGELADEN compu) en een sterrenhemel

Uitzicht in Manta bij zonsondergang....doet alle pijn verzachten!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten