dinsdag 12 februari 2013

Call me ‘princess Ganikgu’ !


Jullie horen het goed! Mijn droom is eindelijk uitgekomen. IK BEN PRINSES :-D !!!! Vanaf nu zou ik dus graag worden aangesproken met ‘Princess Ganikgu’...alsjeblieft, dankjewel.

…..de titel staat me toch goed, niet?

 
 
Dit alles is gebeurd vorige zaterdag. Ik en John hadden een trip naar Kouandé gepland vermits het feest zou zijn voor de ‘Bariba Koningin’ en ‘het doopsel van de prinsen’. Leek ons wel leuk en bovendien moesten we het toch beter doen dan onze vrienden die ‘het feest van de Bariba koning’ hadden meegemaakt ;-) ….zonder echt te weten waar of wanneer het zou plaatsvinden zijn we vertrokken met de brommer, richting Kouandé, zo’n 50 km van Nati. Zoals altijd, op aarde weggetjes en onderweg altijd even stoppen bij de vele sympathieke dorpjes. Na 2 uurtjes waren we in Kouandé.

Het feest zou beginnen om 15uur….dus mochten we even wachten bij de ‘ouderen’ van het dorp. Een hele vriendelijke oudere man (die bewonderingswaardig goed frans kon) gaf ons een ‘calibas tchouck’ (lokaal bier) en begon ons met veel passie Bariba verhalen te vertellen en Bariba gebruiken uit te leggen. Vele ouderen kwamen naast ons zitten en begonnen toch wel vreemde tekens naar ons te doen. Na een hele tijd ontcijferen van gebrekkig fransen zinnen… hadden we het EINDELIJK door wat ze zeiden…. “jullie worden prins en prinses vandaag! We gaan jullie dopen, voor iedereen; Dit is een hele eer voor ons (de Bariba) en voor jullie. Als de koningin de goedkeuring geeft, zal zij jullie dopen en jullie een Bariba eretitel geven” . Ik lachte het voorstel een beetje weg,…maar John was er HELEMAAL voor te vinden. Zo’n unieke kans konden we toch niet laten liggen …. Zo konden we de rituelen op de eerste rij meemaken. En toen we onze goedkeuring gaven…begon iedereen spontaan te applaudisseren.

 

Toen begonnen de trompetten te spelen. Koningin was in aantocht en dus stond iedereen recht. Wanneer ze ging zitten ‘op haar troon’, moest iedereen haar komen groeten. Wij dus ook… 3 keer neerknielen voor haar voeten zou de goede manier zijn….en dus deden we dat ook.


Ze gaf haar goedkeuring en kregen direct een ereplaats naast haar.

Ze zegende ons hoofd, wij gaven haar colanoten, schreven onze namen in ‘het boek van de prinsen en prinsessen’, trompetten werden boven ons hoofd gespeeld, kregen onze nieuwe namen ….en dan volgde het doopsel. …. Er stond al iemand klaar met EEN SCHEERMES!!!

AI NEE HE!!!! NIET WEER!!! Flitsen gingen door mijn hoofd van voorgaande ervaringen…. Paniek stroomde door mijn lichaam. Het is namelijk niet de eerste keer dat ik een traditionele viering mee doe, die naar het einde toe altijd een beetje fout afloopt. Ik geef jullie mijn top 3:

3. THAILAND; ‘HINDOE VEGITARISCHE DAG’: Mijn gastmoeder nam me mee naar deze toch wel speciale viering….ze waarschuwt mij dat ik ABSOLUUT alles moet mee doen ter eren van de hindoe goden. Geen probleem dacht ik, tot ik ZEER ZIEK werd onderweg. Mijn maag deed VERSCHRIKKELIJK veel pijn….maar ‘ik moest de goden mee eren door 40 keer te gaan liggen en op te staan, zoals iedereen’. OH MAN! Tranen vloeide over mijn wangen van de pijn in mijn maag. De oudere vrouwen zagen dat en namen me na afloop mee naar het altaar, voor iedereen. Ze legde me op het altaar, deden mijn pul uit en rolde mijn broek op, legde alle offers op mijn lichaam en begonnen het ritueel opnieuw (40 keer op en neer). Ze gaven me een drankje dat ik moest opdrinken ‘drank van de goden’…. Ik dronk het op en eerlijk waar…. Na 10 SECONDEN was ALLE PIJN VERDWENEN!!

2. INDIA: FEEST OP STRAAT! Dansen, zingen, feesten….100den doen mee! Na heel wat dansen wilt mijn reispartner Willem iets gaan drinken in het hotel, boven op het terras. Ik ging even voor het hotel blijven dansen…. Vanaf dat hij weg was begon alles zeer snel te veranderen….ik kreeg bloemenkransen over mij, vrouwen gingen aan de zijkant staan en voor dat ik het goed en wel besefte namen een paar mannen me vast, zette me op een stoel en begonnen me rond te dragen. …. Ze wouden me ‘uithuwelijken’. HELP! Na heel wat getrek en geduw ben ik er dan toch weg geraakt….

 

1. EREGAST OP EEN INDONESISCH TROUWFEEST: Een goede vriendin ging trouwen met een steenrijke man. 3000 man was uitgenodigd! De bruid had haar beste vrienden gevraagd om in traditionele klederdracht de gasten te begroeten (3000!) en dus liet ze voor ons allen een kostuum maken op maat.  We werden in de ochtend ook traditioneel geschminkt. Een heerlijke dag, tot dat ik s ’avonds mijn centimeter schmink af doe en zie dat ze een GROOT stuk van mijn wenkbrauwen hadden AFGESCHOREN! OH BOY!

Maar dus, even terug naar het oorspronkelijke verhaal…. Er stond dus ‘een vrouw met een scheermes’ klaar. …. Ze deed teken dat ze al ons haar op ons hoofd wou afscheren. Ik kijk naar John met paniek in mijn ogen. Hoe zullen we hier weggeraken? De andere ‘prinsen en prinsessen’ begonnen eraan en schoren allen hun haar af….maar ik zag dat toch niet zitten. De koningin gaf ons de toestemming om enkel ons voorhoofd en onze nek te scheren….en haar een stuk van ons haar te geven om in het boek te plakken (laten we hopen dat ze daar geen voodoo mee gaat doen).


RESULTAAT: Prins Jarou en Prinses Ganikgu…. Twee eretitels….want de koningin en de koning hebben dezelfde namen.

Best wel grappig, want na afloop kwam iedereen ons groeten met de nieuwe namen, hehe.














Hoe dat ik koningin kan worden? ….dat ben ik jammer genoeg vergeten te vragen. Maar daar kom ik nog wel achter ;-D!  

Wordt zeker vervolgd!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten