Jullie
horen het goed! Mijn droom is eindelijk uitgekomen. IK BEN PRINSES :-D !!!!
Vanaf nu zou ik dus graag worden aangesproken met ‘Princess
Ganikgu’...alsjeblieft, dankjewel.
…..de titel
staat me toch goed, niet?
Dit alles
is gebeurd vorige zaterdag. Ik en John hadden een trip naar Kouandé gepland
vermits het feest zou zijn voor de ‘Bariba Koningin’ en ‘het doopsel van de
prinsen’. Leek ons wel leuk en bovendien moesten we het toch beter doen dan
onze vrienden die ‘het feest van de Bariba koning’ hadden meegemaakt ;-)
….zonder echt te weten waar of wanneer het zou plaatsvinden zijn we vertrokken
met de brommer, richting Kouandé, zo’n 50 km van Nati. Zoals altijd, op aarde
weggetjes en onderweg altijd even stoppen bij de vele sympathieke dorpjes. Na 2
uurtjes waren we in Kouandé.
Het feest
zou beginnen om 15uur….dus mochten we even wachten bij de ‘ouderen’ van het
dorp. Een hele vriendelijke oudere man (die bewonderingswaardig goed frans kon)
gaf ons een ‘calibas tchouck’ (lokaal bier) en begon ons met veel passie Bariba
verhalen te vertellen en Bariba gebruiken uit te leggen. Vele ouderen kwamen
naast ons zitten en begonnen toch wel vreemde tekens naar ons te doen. Na een
hele tijd ontcijferen van gebrekkig fransen zinnen… hadden we het EINDELIJK
door wat ze zeiden…. “jullie worden prins en prinses vandaag! We gaan jullie
dopen, voor iedereen; Dit is een hele eer voor ons (de Bariba) en voor jullie.
Als de koningin de goedkeuring geeft, zal zij jullie dopen en jullie een Bariba
eretitel geven” . Ik lachte het voorstel een beetje weg,…maar John was er
HELEMAAL voor te vinden. Zo’n unieke kans konden we toch niet laten liggen ….
Zo konden we de rituelen op de eerste rij meemaken. En toen we onze goedkeuring
gaven…begon iedereen spontaan te applaudisseren.
Toen
begonnen de trompetten te spelen. Koningin was in aantocht en dus stond
iedereen recht. Wanneer ze ging zitten ‘op haar troon’, moest iedereen haar komen
groeten. Wij dus ook… 3 keer neerknielen voor haar voeten zou de goede manier
zijn….en dus deden we dat ook.
Ze gaf haar
goedkeuring en kregen direct een ereplaats naast haar.
Ze zegende
ons hoofd, wij gaven haar colanoten, schreven onze namen in ‘het boek van de
prinsen en prinsessen’, trompetten werden boven ons hoofd gespeeld, kregen onze
nieuwe namen ….en dan volgde het doopsel. …. Er stond al iemand klaar met EEN
SCHEERMES!!!
AI NEE
HE!!!! NIET WEER!!! Flitsen gingen door mijn hoofd van voorgaande ervaringen…. Paniek
stroomde door mijn lichaam. Het is namelijk niet de eerste keer dat ik een
traditionele viering mee doe, die naar het einde toe altijd een beetje fout afloopt.
Ik geef jullie mijn top 3:
3.
THAILAND; ‘HINDOE VEGITARISCHE DAG’: Mijn gastmoeder nam me mee naar deze toch
wel speciale viering….ze waarschuwt mij dat ik ABSOLUUT alles moet mee doen ter
eren van de hindoe goden. Geen probleem dacht ik, tot ik ZEER ZIEK werd
onderweg. Mijn maag deed VERSCHRIKKELIJK veel pijn….maar ‘ik moest de goden mee
eren door 40 keer te gaan liggen en op te staan, zoals iedereen’. OH MAN!
Tranen vloeide over mijn wangen van de pijn in mijn maag. De oudere vrouwen
zagen dat en namen me na afloop mee naar het altaar, voor iedereen. Ze legde me
op het altaar, deden mijn pul uit en rolde mijn broek op, legde alle offers op
mijn lichaam en begonnen het ritueel opnieuw (40 keer op en neer). Ze gaven me
een drankje dat ik moest opdrinken ‘drank van de goden’…. Ik dronk het op en
eerlijk waar…. Na 10 SECONDEN was ALLE PIJN VERDWENEN!!
2. INDIA: FEEST
OP STRAAT! Dansen, zingen, feesten….100den doen mee! Na heel wat dansen wilt
mijn reispartner Willem iets gaan drinken in het hotel, boven op het terras. Ik
ging even voor het hotel blijven dansen…. Vanaf dat hij weg was begon alles
zeer snel te veranderen….ik kreeg bloemenkransen over mij, vrouwen gingen aan
de zijkant staan en voor dat ik het goed en wel besefte namen een paar mannen me
vast, zette me op een stoel en begonnen me rond te dragen. …. Ze wouden me
‘uithuwelijken’. HELP! Na heel wat getrek en geduw ben ik er dan toch weg geraakt….
1. EREGAST
OP EEN INDONESISCH TROUWFEEST: Een goede vriendin ging trouwen met een
steenrijke man. 3000 man was uitgenodigd! De bruid had haar beste vrienden
gevraagd om in traditionele klederdracht de gasten te begroeten (3000!) en dus
liet ze voor ons allen een kostuum maken op maat. We werden in de ochtend ook traditioneel
geschminkt. Een heerlijke dag, tot dat ik s ’avonds mijn centimeter schmink af
doe en zie dat ze een GROOT stuk van mijn wenkbrauwen hadden AFGESCHOREN! OH
BOY!
Maar dus,
even terug naar het oorspronkelijke verhaal…. Er stond dus ‘een vrouw met een
scheermes’ klaar. …. Ze deed teken dat ze al ons haar op ons hoofd wou
afscheren. Ik kijk naar John met paniek in mijn ogen. Hoe zullen we hier
weggeraken? De andere ‘prinsen en prinsessen’ begonnen eraan en schoren allen
hun haar af….maar ik zag dat toch niet zitten. De koningin gaf ons de
toestemming om enkel ons voorhoofd en onze nek te scheren….en haar een stuk van
ons haar te geven om in het boek te plakken (laten we hopen dat ze daar geen
voodoo mee gaat doen).
RESULTAAT: Prins Jarou en Prinses Ganikgu…. Twee eretitels….want de koningin en
de koning hebben dezelfde namen.
Best wel
grappig, want na afloop kwam iedereen ons groeten met de nieuwe namen, hehe.
Hoe dat ik
koningin kan worden? ….dat ben ik jammer genoeg vergeten te vragen. Maar daar
kom ik nog wel achter ;-D!
Wordt zeker
vervolgd!



Geen opmerkingen:
Een reactie posten