Neen, geen
zielepoterij op mijn bord please. Met het juiste been uit bed en hup, op
avontuur !! Op zoek naar een lach, een lief gebaar, een lachend landschap in
het centrum van zwart Afrika. Ja zeker,
het leven is hier hard, maar er mag toch ook genoten worden, niet? En om
eerlijk te zijn, ik denk soms dat de Beninesen daar meer vanaf weten dan wij in
grauw Belgie….Dus ging ik maar op bijles…
DE BROUSSE IN!!!!
Het spookte al een
tijdje door mijn hoofd. Ik wou een toer doen in de broesse met mijn brommertje, maar wist niet goed hoe en
wanneer en is het bovendien niet veel te gevaarlijk??? Het ideale moment deed zich voor toen een
vriend van me, John (vrijwilliger in peace corps) jarig was,...en ik wou hem
verrassen!! In Manta,...Zo'n 80 km hier vandaan.
Ik vroeg aan mijn
collega's nog vlug even de weg (want oh ja , zelfs dat wist ik niet) maar die
keken enkel met grote ogen terug …. Ze waren er duidelijk niet allemaal gerust
in, maar andere vonden het stiekem wel een beetje stoer…. Ik ging voor dat tweede
;-).
Ik vertrok vrijdag
om 16 uur richting Boukoumbé… een tocht van 48 km. Jaja, ik hoor jullie al
denken….'is helemaal niet ver' ...maar toch wel! Zeker met al die aarde
weggetjes, met de vele steentjes en putten. Spiegel glad! Ik had best wel wat
schrik…. Heel wat vragen spookte door mijn hoofd: 'Wat als ik een platte band
krijg', 'Zou iemand me vinden moest er iets met me gebeuren?' of 'mijn benzine
is bijna op! Waar vind ik nieuwe?' en zoveel meer….
Het eerste uur kwam
ik ook helemaal niemand tegen op de weg,…. Ik was dan ook blij toen er een
sjeep voorbij ZOOOEEEEFFFTTEE ….direct gevolgd door woede toen ik al die kleine
zanddeeltjes in mijn ogen kreeg ! Daar lag ik bijna in de ravijn!!!
Bekijk dat uitzicht!
Mooi toch!
Aangekomen in
Boukoumbé, moest ik me erg haasten voor dat de zon onderging en besloot ik dan
ook direct verder te rijden naar Manta. Een zeer mooie route die verdacht veel
leek op een videospelletje: geraak zo snel mogelijk over de rivier, vermijd
zoveel mogelijk gaten, probeer niet te veel mensen om ver te rijden, probeer
zonder al te veel kleren scheuren voorbij de NAKED DANCE SHOW te geraken en
zovoort…. Je kent het wel…
LEVE MANTA!!!
Manta! Een klein,
schattig dorpje en tevens de thuishaven van john. Iedereen wist precies waar
den 'americain' woonde dus ...in een zucht en een wip stond ik er.
SURRRPPPPPRRIIISSSEEEE!!!!
Het was een leuk
feestje!
Weet je, wat het
ergste was…. Ik was TOTAAL VERGETEN hoe het is om in een lokaal dorpje te
wonen, zonder elektriciteit en water. Nochtans heb ik dat toch ook 6 maanden
gedaan in Burkina?! Eerst water pompen voordat je kunt je tanden poetsen,
koffie zetten, eten maken, douchen, afwassen, kleren wassen of drinken,….
En geen licht of filmpje zien zonder
elektriciteit natuurlijk….. Dat was dus terug even aanpassen, MAAR WAT MIS IK
HET! Het echte dorpsleven…. Klinkt vreemd maar er is niks leuker dan terug even
zeer basic te gaan. Geloof me!
Om 5 uur word je
standaard wakker door de vele geluiden (geiten, varkens, babies, hanen,…) Oh
ja, ook dat was ik vergeten over het dorpsleven in Burkina.
Dan maar het dorp
verkennen!
Leuk! Beetje te leuk
misschien….want de standaard gewoonte is hier om mensen uit te nodigen voor een
'glas' lokaal bier...en weigeren is natuurlijk ombeleefd. Één, twee, drie,
vier,...
Oh ja, ik voelde het
allemaal draaien als we terug in John's huisje aankwamen…. Maar er was geen
tijd te verliezen want we werden verwacht in het volgende dorp (Taiacou)
...zo'n 40 km van Manta.
TAIACOU, PARTY
TOWNNNNNN…..of misschien beter VILLAGE
Tom, collega van
John, woont in het mooie dorpje TAIACOU….
Zo mooi!
First things first,
even water gaan pompen en dan op verkenning! Schommelen in de boom, op bezoek
bij de koning, krokodillen spotten in het meer, naar de markt en natuurlijk de
zonsondergang zien aan de voet van de berg. We waren moe maar niet voldaan...want
het was MARKTDAG en dat wil zeggen FEEST!!!!
JEP, FEEST!! Nog
nooit zoveel volk in midden van de broesse gezien….iedereen samen (in het
donker) op het marktplein. Waar zijn de
drankjes???
Standaard proberen
wel een paar beninesen van ons geld af te trochelen maar deze keer hadden we
een plan. John was jarig dus vonden we het maar meer als normaal dat zij ons
zouden tracteren. Niet? Na heel wat mopjes en gelach is het dan ons toch gelukt
:-) ! Eén voor één schonken ze ons een wiskey voor, jong /oud/ arm of rijk…..
Het begin van een geweldige avond,….met dansen natuurlijk! Want geen Afrika
zonder muziek!
De avond eindigde in
een ' rijst magazijn' waar ze een danstent van hadden gemaakt….in MIDDEN van
een rijstveld. Vermits we gevaar liepen om verstikt te worden (generator was
immers IN HET MAGAZIJN) hebben we de avond mooi afgesloten.
TANGIETTA !!!
Het weekend was nog
niet gedaan….we besloten een andere vriendin op de zoeken in Tangietta (wederom
15 km van Taiacou). Zij had het lumineuze idee om naar de watervallen te gaan
in het noorden van Benin...en ach,…. Waarom ook niet...het was maar +- 30 km
:-s…
Na een lange en
zeeeerrr vermoeiende rit zijn we er dan toch geraakt. ZOOOO MOOOIIIII …. Het
zwemmetje heeft ons goed gedaan. Maar het mocht niet baten want juist voordat
we wouden vertrekken begon het onweer!
REGEN….Nee! STORT
REGEN!
Het regenseizoen is
nog niet gedaan...dus dat kan wel eens voorvallen ...maar dat wil je niet als
je in de broesse zit! De wegen worden dan immers SPIEGELGLAD en de rivieren
zwelle vliegens vlug aan.
Een helse rit
volgende. Bovendien zijn onze vrienden (Tom en Johanna) uitgegleden met de
brommer….daar stonden we dan met een kapotte brommer en verbrande voet...in
midden van de storm.
Gelukkig kun je
altijd en overal op lokale bevolking rekenen. Zij hebben de brommer een beetje
kunnen maken zodat we veilig en wel terug in Tangietta zijn aangekomen. En voor
de tientallen naakte kids, was het natuurlijk een belevenis om de blanken te zien
sukkellen.
Voor mij wachtte nog
een rit van 48 km naar Nati….maar dat verliep allemaal goed!
Het was een
vermoeiend, MAAR UITERST PLEZANT weekend!!!
Met dank aan mijn
beschermengel!!!
DIKKE KUS
Julie