Allemaal
Belgjes,….VELE Belgjes…. OH Zo’n geweldige Belgjes ;-) …
En dan nog
wel in Benin! Maar ik geef ze wel gelijk…Benin is best wel een leuk landje om
te bezoeken. Warm weer, vriendelijk mensen, (ja zelfs vaak) goed eten, schone
culturen, mooie bezienswaardigheden en bovendien is AVONTUUR verzekerd :-D …wat
wil je meer? Hehe. Ok, je moet natuurlijk wel van dit avontuur houden en met
een zekere optimisme in het leven staan,…anders overleef je het hier misschien niet
:-)
Door de
vele bezoekjes, ben ik Benin ook wel anders beginnen te zien. Ik vond het
allemaal maar zo ‘logisch’, bijna ‘normaal’ hier , ik vind zelden nog iets
vreemd….maar blijkbaar denkt niet iedereen daar zo over…en dan begint het plezant
te worden! Want dan kom je weer eens in
zo’n situatie terecht, dat je denkt….. ‘zie me hier nu zitten, hoe ben ik hier nu weer in verzeilt geraakt?
Kan het nog gekker?’, maar NATUURLIJK,…het kan altijd nog een tikkeltje gekker…
en dat is nu juist het leuke aan Afrika! En zeker als je dit kunt delen met je
vrienden. Ze trekken dan wel eens vaker ‘GROTE ogen’ met een spontane lachbui
als gevolg! En dan weet je dat het goed zit.
| We zouden toch geweldige vogels kunnen zijn? |
Eind
Februari zijn Thomas en Laura me komen bezoeken. Twee ervaren reizigers en dat
is best wel fijn. Toch was het Thomas zijn ‘doop’ in Afrika, maar hij heeft die
met klasse overleefd ;-). Samen hebben we zo’n 10 dagen gereisd, jaja, dus het
was ook voor mij VAKANTIE! Eerst het noorden, want dat ken ik het beste en
bovendien is het hier echt wel aangenaam om te reizen…. Als je tegen de warmte
kunt natuurlijk.
Met drie brommers hebben we een grote tour in de brousse gedaan (vrienden bezocht, tchouck gedronken, in een tata geslapen, marktjes bezocht, traditionele ceremonie meegemaakt) en dan geëindigd in Penjari Park…waar de olifantjes op ons stonden te wachten.
| Als de nood het hoogst is....Zijn je vrienden er altijd om je af te koelen. |
Met drie brommers hebben we een grote tour in de brousse gedaan (vrienden bezocht, tchouck gedronken, in een tata geslapen, marktjes bezocht, traditionele ceremonie meegemaakt) en dan geëindigd in Penjari Park…waar de olifantjes op ons stonden te wachten.
Vervolgens
zijn we even gaan rusten in Natitingou,…want ja, reizen in Afrika is
VERMOEIEND! En dan doorgereisd naar het Zuiden….IN STIJL ! Want geen gehuurde jeep voor ons, maar wel de lekkere, plakkerige en
warme ‘taxi brousse’ …. Altijd een ervaring! Ik vertel jullie daar direct nog
een AVONTUUR over.
Dit
avontuur beleefde ik met mijn tweede bezoek.
Liesbeth, Tom (vrienden uit het Leuvense) en Dries kwamen me een
weekendje bezoeken toen ze een rondreis aan het maken waren vanuit Ghana. Ook
zei trokken wel eens ‘grote ogen’ ,… maar onze eeuwige optimisme kregen ze (de
taxibrousse chauffeurs) toch niet kapot :-D….zelfs na “ (er is) EEN NACHT die
je normaal gezien alleen in films ziet”:-D .
| 7 maanden training op afrikaanse bodem ;-) |
| Slapen op het dak van een tata somba....de sterrenhemel mag er wezen. |
| Wij presenteren u....BOUKOUMBé |
| Team Belgie |
| Belgium vs United states |
| Groeten aan Heilig Hart ;-) |
| Men and their Baobab.... |
| Dorst!! |
| Als de nood het hoogst is.... |
| Alle mannen vechten om een been,....maar waar gaat het vrouwtje heen? |
Ik geef jullie even een verslag:
17u: Vier
Belgjes, klaar om 45 km te rijden met een taxi brousse. Ik regelde de enige
beschikbare (krottige) auto in Boukoumbé en zag dat het goed was. Even onderhandelen
…. En weg waren wij. Relatief snel, …. Maar ons geluk bleef niet lang. Ik wist
dat ik een fout had gemaakt. Ik had namelijk onderhandeld dat ze slechts 2
extra mensen IN DE AUTO mochten meenemen (zo waren we slechts met 7 in
de kleine auto en niet met 9 zoals normaal), maar was vergeten te zeggen dat ze
geen extra mensen op het dak mochten meenemen EN dat ze geen ‘bagage’ mochten
ophalen,….want ja, je zou ervan kunnen verschieten hoeveel ze in een kleine
rottige auto krijgen. Dit ging een uitdagende rit worden! Dom, dom, dom,….
17u15:
Eerste Beninees springt op het dak….het is de mecanicien van onze chauffeur.
“Wat een geluk” dacht ik, als de auto het begeeft hebben we ten minste iemand
die hem kan maken,…hehe…wat was ik ALWEER fout.
17u25:
Mensen springen op het dak.
17u55:
Eerste ‘heuveltje’…auto oververhit….wachten en water op de motor gieten.
18u: tweede
lading….MANGO’s…. bergen en bergen mango’s.
Resultaat:
Een zeer zware, krottige, oude auto die nog 30 km moest rijden naar Nati, op de
meest slechte wegen….en het werd nacht!!!
18u30:
PECH! ZEER VEEL PECH!! Platte band! ….soms niet zo’n probleem, maar deze had
geen reserve band. Dus gingen alle mensen opzoek naar een reserve band of
gingen er stiekem vandoor. Daar zaten we dan,….4 Belgjes, in het donker, in het
midden van niemandsland, wachten op iets dat misschien nooit ging komen. Maar
het optimisme bleef overeind…. En gingen we dus zingen.
| En het werd al wat donker.... |
| Gelukkig hadden we Mango's....om te overleven ;-) |
19u30:
Niemand daar. HELP! Wat gaan we doen? … Maar we hadden ‘geluk’, een truck kwam
juist voorbij, een zeldzame truck. Vol mannen….. aiaiai de adrenaline stroomde
door mijn bloed voor meerdere redenen.
1. Benin is nu ‘risico zone’ na de
kidnappings in Cameroon en wij stopte (uit noodzaak) een truck vol onbekende
mannen. Maar geen nood…dit is ZWAAARRRR overdreven.. Ik heb nog altijd een zeer
veilig gevoel hier in Benin.
2. Onze chauffeur kon elk moment
terugkomen….en zal dan zeer kwaad zijn als we hem in te steek zouden laten…dus
we moesten SNEL vertrekken. SNEL!!! Maar ach,…c’est afrique….niets gaat hier snel
op vlak van auto’s L
20u: We
springen in de laadbak van de truck,…. We worden zenuwachtig en vragen hem snel
te vertrekken, MAAR de motor was oververhit en de auto moest aangeduwd worden….
Ahhh! Toen we dan eindelijk vertrokken…zagen we in de verte een moto aankomen.
HELP!!!! Wij riepen nog,…’sneller, sneller’. Maar het mocht niet baten…daar was
hij! URgh,….jaja, een hele scheldpartij later vertrokken we dan toch weer
richting Natitingou. Urgh
| DUWEN mannen! Duwen!! |
Onze hoop
was dus nog steeds ‘den truck’…. Duwen, Duwen, Duwen,….het enigste wat ons kon
redden. Twee keer zag ik het nog eens serieus foutlopen toen ze de auto bijna
in de ravijn duwde (en natuurlijk had de auto geen goede remmen),…maar de goden
waren ons goedgezind EN gaven ons opnieuw een werkende MOTOR!!! OEF!
21u:
SPRINGEN !! Springen in de laadbak…. Want de motor mocht niet stilvallen.
Elkaar goed vasthouden en hopen dat er niks meer ging gebeuren.
| We zien er nog verdacht gelukkig uit :-D |
Wij hielden
de moed erin met het volgende lied:
“Er is een
rit, die je normaal alleen in films ziet”
“Er is een
rit, die wordt gezongen in het mooiste lied”
“Er is een
rit waarvan je dacht, dat je hem nooit beleven zou! ”
“Maar vannacht
beleef ik hem, met jou!!!! Oohhoohhh”
Na nog
enkele keren stilvallen, duwen, politie controles en hopen….zagen we NATI, Oef!!!!
22u: Home
sweet home!
En ja, het
mag gezegd worden na zo’n rit van 45km,…. “AAAhhhh , WAT EEN APENLAND!!!” hehe
maar dan in de goede betekenis natuurlijk ;-).
Alle
gekheid op een stokje, Afrika heeft ook zijn voordelen. Wat doe je bijvoorbeeld
als je je zwemzak kwijt bent? Gewoon even afroepen ‘met een officieel bericht’
OP DE RADIO :-D . Heerlijk toch! Hanne (mijn collega) heeft jammer genoeg haar
zwemzak nooit terug gevonden.
En dan dat
derde Belgisch bezoek nog…. 6 leerlingen van de landbouwschool in Ciney
(Namen). Zes sympathieke 16 jarige gingen met hun leerkracht op missie in
Natitingou, waar wij ze met veel plezier hen een rondleiding mochten geven. Ze
gingen op bezoek bij de groenten, rijst en cashew productoren en zagen dat we
goed werk leverde. Meer tekst en uitleg
kunnen jullie terug vinden, op deze facebook pagina:
https://www.facebook.com/moveforafricaEPASC?ref=ts&fref=ts
| Voetbalmatch Belgie-benin (Wij zijn verloren,...wat had je gedacht?) |
Voor de
rest gaat alles hier nog steeds goed. Skype staat vaak aan, dus bel me of
schrijf me.
Ik ben vaak
aan het sporten (lopen op krottige weggetjes, tennissen op beton of zwemmen in
het ploeterbadje) waar ik enorm van geniet en spreek vaak af met mijn vriendjes
hier. Jammer genoeg verlaten mijn twee beste vriendjes me hier binnenkort,….dus
jullie steun is meer dan welkom ;-)
hehe.
Binnenkort
vertrek ik een weekje naar Ghana op seminarie, in Juni twee weekjes naar Uganda
en in augustus mag ik jullie allen in mijn armen sluiten :-D . Ik kijk er al
naar uit. Om jullie te zien maar ook dit schattig manneke.
Julie