maandag 14 januari 2013

Zullen we het nog even hebben over 2012???


Beste vriendjes,

Ik slaag er maar niet in om mijn blog bij te houden. Er is weeral ZOVEEL gebeurd,….waar zal ik beginnen?
 

Misschien eens met mijn werk, want ja, daarvoor zijn we hier natuurlijk. De voorbije maanden zijn voorbij gevlogen! FAFA (mijn project hier in Nati) doet het erg goed. Ik ben momenteel verantwoordelijk voor het verzamelen van basis gegevens (inkomens, winst, uitgaven) van de microprojecten. Ik ga dus erg vaak op missie (zo’n 3 /4 dagen in de week) om interviews af te leggen met boerengroepen waarmee we werken. Ik probeer er achter te komen hoeveel dat ze vorig jaar hebben verdiend,…zodat we deze gegevens kunnen vergelijken met de volgende jaren (na het verkrijgen van subsidies). NIET zo simpel als het lijkt! De prijzen zijn ERG flexibel en bovendien houdt bijna niemand iets bij van hun uitgaven of inkomsten. Doe daar dan nog eens de moeilijkheid bij om te werken met ongeschoolde boeren en natuurlijk de vele lokale talen,….en je begrijpt direct beter de complexiteit van de zaak. ….MAAR ik hou wel van een uitdaging! En ik doe niks liever dan rond te snufellen in die kleine dorpjes en met mensen te praten die een zeer andere kijk hebben op het leven. En als ik dan nog enkele knappe portretten kan maken, is mijn dag helemaal goed!



 

 

Twee weken geleden was ik in één van de kleine dorpjes rond Kerou, het noorden van Benin. Wat is het daar toch mooi!!!! Toen ik wou vertrekken kwam er een groepje ‘peul’ naar me toe die me vroegen om foto’s van ze te maken…. Ja watte! Heerlijk toch! Zo’n mooie mensen! Ik ben zo benieuwd hoe het is om te leven als nomaden, hoe ze hun tatoeages maken op hun gezicht of waarom ze zoveel belang hechten aan hun uiterlijk….maar dat ontdek ik later nog wel voor jullie.





Zo’n 40 km later, in midden van de broesse, kwam er een andere ‘peul’ groep achter de auto lopen. Zo blij om een blanke te zien…en nog blijer toen ze mijn camera zagen…dus begonnen we maar een photoshoot!







Leven in Benin vind ik geweldig en het mag nog wel een HELE tijd duren,….maar vergis je niet, het is niet altijd rozengeur en maneschijn. Ik begin bijvoorbeeld meer een meer jullie te missen (zeker tijdens de feestdagen of na een lief mailtje of briefje). Eén dagje in België zou dat allemaal al snel oplossen. Ook bij het horen van dat éne verschrikkelijk bericht, dat vermelde dat een vriend Pauwel was gestorven in Zuid-Afrika, zou ik ook wel eens in het vliegtuig hebben willen springen naar huize België. Pauwel is gestorven in een moto-ongeluk, tijdens een stage voor USAID. VERSCHRIKKELIJK! Zo’n levenslustige persoon! En dit gebeurd veel te vaak hier in Afrika. Verkeersdoden is volgens mij doodsoorzaak nummer 1. Je moet hier zo enorm oppassen!!  In Burkina reden we voorbij een bus die een paar uur geleden frontaal was gecrasht….Zo’n 80 doden als gevolg en dit is geen uitzondering.

Buiten dit feit word ik ook nog eens CRAZY-IN-THE-HEAD van alle spullen die hier constant kapot gaan! Het hele huis breekt af… toilet, douche, kookfornuis, kraan, pompbak, stoel, lampen,…allemaal moeten ze wel eens naar ‘het ziekenhuis’. GGHHRRRRRrrrr…. Die verdomde Chinese brol toch altijd hier in Afrika! (jaja, jullie horen het goed,….ik heb frustraties!!! Hehe, …maar je moet het in de juiste context zien….in Burkina Faso had ik al zo’n haat-liefdes verhouding met Chinese goederen,…ze blijven me maar plagen.)

OH OHHHHWW wat wordt het toch een zwaar blogbericht! Mijn excuses beste mensen…. Om het goed te maken zal ik jullie proberen te entertainen met een andere zwarte dag uit mijn Afrikaans carrière. Ik noem het ‘DE TRIP NAAR COTONOU’ ;-) ….. Oh ja, het is werkelijk heerlijk om een paar dagjes in Cotonou te verblijven: zon, zee, strand, vrienden, goed eten,…. Je zou voor minder de tocht van 10 uur willen afleggen. Maar het is niet altijd zo simpel als het lijkt (wat denk je, C’EST AFRIQUE!!!). Ik was namelijk reeds al in Bohicon, dus een weekendje cotonou was in zicht. Volgens mij een tocht van zo’n uurtje of twee…..kan toch niet langer zijn, toch??? WAT HAD IK ME VERGIST!

Het begon goed! Snel een taxi gevonden die de kortste weg ging pakken naar Cotonou. Maar je kunt het niet geloven hoe SLECHT deze weg was. ZWEMBADEN als putten, 100den in een rij. Zigzaggen, op en neer, en zo metertje bij metertje proberen vooruit te komen met de oudste auto die ik OOIT heb gezien (lekker geplet natuurlijk tussen 8 mensen). De pret begon pas echt wanneer de eerste platte band op ons pad kwam, direct gevolgd met een tweede en een derde natuurlijk (nieuwe derde band werd er aangezet met 1 vijs)  .... maar toen dat de moto ontplofte was het genoeg geweest voor mij en begon ik maar te liften IN DE BROEIENDE hete ZON!! Relatief snel een vriendelijke chauffeur gevonden die me zelfs gratis naar Cotonou wou brengen, maar het mocht niet baten. FILLE!!! Minstens 3 uur wachten! Neen he!!!! Ik moest naar een concert in Cotonou en wou dit NIET missen. Dus ben ik op een voorbij rijdende moto gesprongen naar de eerste auto in de fille….vriendelijk gevraagd dat ik mocht meerijden en dat kon gelukkig…tot hij zichzelf had vastgereden in de MODDER!! CRAP! Dan maar terug op een moto springen…..tot de moto het begaf ( in niemandsland natuurlijk)….geen benzine meer!!! Ten einde raad heb ik dan maar een grote vrachtwagen laten stoppen….deze mannen vonden het wel best oke als ik vanachter tussen de 100den geiten ging zitten om zo mee te rijden. Wat een schatjes toch ;-) ! Na een uur kon ik de stank niet meer aan en heb ik mijn laatste taxi rit genomen tot Cotonou…..OEF!!!!! EN weet je wie me daar stond op te wachten op het podium???

AXELLE RED!!!! Heerlijk festival in Cotonou…..gepland voor 5000 man met zeer goede artiesten…zo’n 100 man was uiteindelijk af gekomen….vergeten reclame te maken…WOEPS!!! Maar we hebben er van genoten (ik en mijn collega’s). Die avond zijn nog vele artiesten gaan jammen in ‘yes papa’….België en Benin verenigt! Vuurwerk was verzekerd.

Ook het BTC kerstfeest was leuk in Cotonou, maar daar hebben we spijtig genoeg moeten afscheid nemen van Laure en Thijs (maatjes, ik mis jullie nu al!).

HUPLA! Weer een hele update! En ik heb jullie nog eens niks verteld over mijn kerstvakantie…. Ik had gepland om naar Togo te gaan, maar onderweg leek het me toch leuker om met vrienden in Benin te blijven, dus hebben we dat ook gedaan. Kerstfeest in Grandpopo (kustdorpje) met een heleboel Amerikaanse vrienden uit Peace Corps….dan een beetje gereisd in het zuiden met lovely germans en uiteindelijk in Nati nieuwjaar gaan vieren hoe dat het hoort in Afrika. Voor de mensen die nog geen plannen hebben om in Benin te reizen…GROOT ONGELIJK!!!







De twee eerste Belgjes komen me gelukkig in februari al bezoeken. Thomas en Laura….. Tot over een maandje!!!!!






 
WAARRR ZIIIJJJNNN DIIIEEEE ..... LEEUWTJES????
Jaja, het is nog niet gedaan,...want de avonturen hier in Benin blijven maar komen. Vorige week donderdag ben ik samen met mijn baas Wilma op GIRLS 'city?? no PARC TRIP' geweest! Een dagje naar het natuurpark om 'diertjes' te gaan spotten....olifanten, tijgers, hypo's, luipaarden, antelopen,.... allemaal te vinden op een uurtje van Natitingou, waar ik woon. Jammer genoeg zijn ze goed verstopt. Op het dak van een sjeep is het iets gemakkelijker, maar we zijn er toch niet in geslaagd om leeuwen te zien. Wel zijn de olifanten (die ons hebben proberen aan te vallen), Hypo's , antelopen, 'pumba's' en 'timons' :-)..... ons 'vriendelijk' goede dag komen zeggen. Die leeuwtjes zien we wel een volgende keer!












OH JA! Voor dat ik het vergeet! HARMATAN in begonnen… Die ‘heerlijke (voor sommige dan toch)’ droge, koude en stoffige noorderwind….. hierdoor worden de nachten IJSKOUD (lees 15°, maar voelt als 1 °) en de dagen bloedheet (34°-36°). Dus een goede nachtrust met een vrolijke zonneschijn voor overdag. Wat wil een mens nog meer ??? (ok, misschien iets minder (rode woestijn) stof, merci, dank je wel!)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten